Bendorfiny mogą wywoływać napady epileptyczne, które często występują u osób autystycznych. Shattock (1991) wraz z zespołem, prowadząc trwające ponad dziesięć lat badania nad rolą opioidów w autyzmie, odnotował, że wiele objawów autyzmu — niewrażliwość na ból (autoagresja), drażliwość, powściągliwość i zachowa­nia stereotypowe — występują przy uzależnieniu od opiatów. Według Sandmana (Rimland, 1991) w sposób dwojaki można wyjaśnić, jak anormalny poziom opiatów powoduje zachowania autoagresywne u osób autys­tycznych: Teoria bólowa. Zachowania autoagresywne są formą autostymulacji, która prawdopodobnie jest reakcją na obniżony poziom stymulacji zmysło­wej. Leki blokujące opiaty mogą osłabić zachowanie autoagresywne poprzez wzmocnienie odczuwania bólu. Teoria uzależnieniowa. Celem zachowań autoagresynych jest wyzwole­nie poprzez ból, endorfm w mózgu, w celu odczucia przyjemnych doznań. Ten efekt uniemożliwiają leki blokujące opioidy (np. Nalterexone). Chamberlain i Herman (Ritvo, 1993) wysunęli hipotezę, że nadmierne wy­dzielanie melatoniny może być przyczyną autyzmu, gdyż uruchamia ona „kas­kadę zmian biochemicznych", prowadzących do nieprawdłowego poziomu sero-loniny i opioidów. Ritvo (1993) zaobserwował u dzieci autystycznych oraz u ich krewnych, inny schemat dobowego wydzielania tego hormonu, produkowanego w szyszynce.